Finkielkraut, A. (2010) Een intelligent hart - hoe romans je helpen in het leven; Vertaling: F. de Haan; Uitgeverij Contact; ISBN: 9789025434656;

"Hoe baan je je een weg door de moderne, snelle, digitale maatschappij? Wat doe je met oude waarden, nieuwe normen? Hoe denk je over racisme, oorlog en ouder-kindrelaties zonder te verdwalen in lijvige filosofische werken? Het antwoord is even verrassend als simpel: LEES EEN ROMAN.
Alain Finkielkraut bespreekt aan de hand van negen romans vraagstukken waar iedereen wel een keer op stuit: bijvoorbeeld klassenverschil (Lord Jim van Joseph Conrad), racisme (De menselijke smet van Philip Roth) en een vader-zoonrelatie (De eerste man van Albert Camus)." (flaptekst)

In de Volkskrant van 2 november 2010 besteedt Aleid Truijens een artikel aan het boek: Literatuur als handleiding voor het leven, filosoof Alain Finkielkraut gelooft erin.

Verplaetse, J. (2008) Het morele instinct; over de natuurlijke oorsprong van onze moraal; Uitgeverij Nieuwezijds, ISBN: 9789057122811

„Wat is goed en wat is kwaad? Dit boek is een uitvoerig antwoord op die vraag. Het verklaart moreel en immoreel gedrag als uitdrukkingsvormen van vijf morele systemen. Vier ervan berusten op intuïties of emoties (de hechtingsmoraal, de geweldmoraal, de reinigingsmoraal, de samenwerkingsmoraal) en slechts één is rationeel (de beginselenmoraal). Deze moralen zetten mensen ertoe aan om dingen te doen of te laten, maar op diverse gronden en op verschillende manieren. Gemeenschappelijk aan alle moraal is dat die onze individuele vrijheid begrenst ten gunste van het hogere belang.
Verplaetse vertelt wat we weten over de oorsprong en de ontwikkeling van moraal. Hoe moraal veelal berust op biologische, automatische en emotionele processen. Neurowetenschappelijke bevindingen leveren overtuigend bewijs voor de diepe verankering van moraal in het menselijk lichaam. Zo heeft de ontdekking van spiegelneuronen duidelijk gemaakt dat empathie - volgens Schopenhauer de basis van alle moraal - een neurobiologisch gegeven is.
Dit boek gaat niet over de geest van de ethiek, maar over het vlees van de moraal. Het laat zien wat de mens, waar ook ter wereld en tot welke cultuur hij ook behoort, bezit aan vermogens om met het conflict tussen eigenbelang en hoger belang om te gaan. Het verschuift de focus van culturele diversiteit naar biologische gegevenheden.
Verplaetse pleit ten slotte voor een ethiek die niet alleen rekening houdt met morele beginselen, maar ook met de vier emotiemoralen. De ethiek van de toekomst zal een evenwicht moeten vinden tussen emotie en rede.” (flaptekst)